POWRÓT DO STRONY GŁÓWNEJ

Leszek Cieciura

Urodził się 12 listopada 1925 r. w Chrzanowie. Rodzicami byli Tomasz Cieciura (9 XI 1887 - 22 XII 1970) i Stanisława z domu Palonek (23 IX 1904 - 22 II 1990). Był bratem Zofii, która dochowała się córki Agnieszki.

Po uzyskaniu w 1945 r. matury w I Liceum Ogólnokształcącym im. Stanisława Staszica w Chrzanowie i zdaniu egzaminów wstępnych w 1945 r. rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1948 r. został powołany do służby wojskowej w Kompanii Akademickiej. Studia ukończył w 1951 r. w Akademii Medycznej im. Mikołaja Kopernika w Krakowie (w 1949 r. nastąpiło wyłączenie Wydziału Lekarskiego ze struktury UJ).

Po ukończeniu studiów przez cztery lata był praktykującym lekarzem, w jednostce wojskowej w Gorzowie Wielkopolskim na stanowisku lekarza i st. lekarza pułku, a następnie w Krośnie Odrzańskim - szefa służby zdrowia dywizji. Uzyskał specjalizację z położnictwa i ginekologii.

Od 1956 r. pracował w Wojskowym Centrum Wyszkolenia Medycznego w Łodzi jako wykładowca, podjął pracę naukową w Zakładzie Histologii i Embriologii łódzkiej AM. Od 1957 r. pracownik naukowo-dydaktyczny Wojskowej Akademii Medycznej, od 1958 r. organizował od podstaw Zakład Histologii i Embriologii WAM, w którym był najpierw zatrudniony jako st. asystent, a następnie adiunkt, w 1964 r. objął kierownictwo Zakładu na okres 28 lat.

Pierwszy doktor medycyny promowany przez Radę Wydziału Lekarskiego Wojskowej Akademii Medycznej - 9 czerwca 1959 r. po obronie rozprawy „Badania cytologiczne łożyska ludzkiego w różnych okresach jego rozwoju". Stopień doktora habilitowanego nauk medycznych uzyskał na podstawie rozprawy "Badanie histochemiczne nad aktywnością niektórych enzymów w prawidłowej i uszkodzonej gonadzie męskiej szczura białego - wpływ furadantany, promieniowania rtg i mikrofal" - 1964 r. Podjął badania z wykorzystaniem mikroskopu elektronowego, wprowadził w kraju metodę freeze-fracturing do badania błon biologicznych. Jeden z pionierów wykorzystania mikroskopu elektronowego w badaniach histologicznych i embriologicznych w Polsce, opracował szereg oryginalnych metodyk dla tego narzędzia badawczego.

Profesor zwyczajny nauk medycznych od 1979 r. (prof. nadzwyczajny od 1972 r.), specjalności KBN: histologia i medycyna kosmiczna, były prorektor WAM ds. nauki w latach 1972-73, organizator i wieloletni kierownik Zakładu Histologii i Embriologii WAM, pułkownik w stanie spoczynku, wychowawca wielu pokoleń lekarzy wojskowych. Wypromował siedmiu magistrów, czternastu doktorantów i dwudziestu siedmiu habilitantów, z tych ostatnich większość odebrała z rąk Prezydenta RP nominacje profesorskie, przykładowo: Izabela Płaneta-Małecka, Hieronim Bartel, Wacław Dec, Zdzisław Kidawa, Stanisław Orkisz i Konrad Rydzyński.

Zainteresowania naukowe: badania histologiczne, histochemiczne i mikroskopowo-elektronowe łożyska ludzkiego, gonady męskiej, promieniowanie jonizujące i mikrofalowe i jego wpływ na narządy wewnętrzne zwierząt, immunohistochemiczne badania przyzębia i badania błony śluzowej żołądka ludzkiego w różnych stanach patologicznych, badania procesów immunologicznych u zwierząt, badania nad toksycznością i potencjalną teratogennością leków oraz badania mitochondriów. Autor ponad 200 prac naukowych opublikowanych w czasopismach krajowych i zagranicznych. Współpracował z wieloma towarzystwami naukowymi i redakcjami czasopism. Uczestniczył w licznych kongresach i zjazdach.

Był przewodniczącym Komitetu Mikroskopii Elektronowej PAN (1988-1996), oraz członkiem innych Komitetów PAN: Patofizjologii Komórki (1968-1996), Nauk Podstawowych (1984-1990), Cytobiologii (1980-1996) oraz Biologii i Medycyny Kosmicznej (1976-1986).

Redaktor naukowy i współautor podręcznika "Techniki stosowane w mikroskopii elektronowej", PWN, Warszawa 1989. Uczestniczył w realizacji 4 filmów dydaktycznych dla PZWL oraz 3 filmów popularnonaukowych. Członek Rady Redakcyjnej kwartalnika "Postępy biologii komórki", Członek Editorial Advisory Board "Folia Morphologica". Członek Honorowy Polskiego Towarzystwa Histochemików i Cytochemików (1995).

Otrzymał liczne nagrody, m.in.: Przewodniczącego Komitetu Nauki i Techniki (1970), Ministra Obrony Narodowej (1978), Sekretarza Naukowego PAN (1980), dwukrotnie nagrodę A. Cieszyńskiego - najwyższe wyróżnienie Polskiego Towarzystwa Stomatologicznego za badania nad chorobami przyzębia.

Posiadane odznaczenia: Medal Komisji Edukacji Narodowej, Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski i Oficerski Orderu Odrodzenia Polski.

Ujęty w Pomniku Łodzian Przełomu Tysiącleci (nawierzchnia ulicy Piotrkowskiej, kostki o numerach 3952 - 3958).

Spędzanie wolnego czasu: turystyka i pisanie fraszek. Zainteresowania: architektura oraz drzewo genealogiczne i historia rodu Cieciura.

Na emeryturę odszedł 10 lipca 1991 roku. W 2001 otrzymał Doktor Honoris Causa Wojskowej Akademii Medycznej.



Uroczystość wigilijna w łódzkim Klubie Akademickim PAN - grudzień 2008 r.

Autorem portretu jest prof. Leszek Woźniak

Zmarł 3 października 2009 roku w wieku 84 lat.

Źródła:
  1. Czesław Jeśman, Profesorowie i Docenci Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi im. gen. dyw. prof. Bolesława Szareckiego, Uniwersytet Medyczny w Łodzi, Łódź 2008
  2. http://pl.wikipedia.org/wiki/Wojskowa_Akademia_Medyczna
  3. http://1lo.pl/?kategoria=1&strona=104
  4. http://www.umed.pl/pl/doc/album_wam/40-65.pdf
  5. http://www.bn.wim.mil.pl/expisis.cgi?FDT=data.fdt&FST=data.fst&F_00=04&KAT
  6. http://pbkom.pl/pbkom/kont_pl.htm
  7. http://www.viamedica.pl/gazety/gazetax1ang/stopka.phtml